Historia Szkoły

Początek

Dawno, dawno temu, bo w połowie lat 60 XX wieku, uchwałą Rady Narodowej w Krakowie postanowiono wybudować nowe osiedle. Osiedle obliczone na 15000 mieszkańców otrzymało nazwę „Kozłówek”.

W 1967 roku oddano do użytku pierwszy blok mieszkalny nr 20, a następnie bloki: 22, 24, 26 oraz 5. Niestety na zamieszkałym już osiedlu brakowało szkoły, dlatego pod koniec roku zapadła decyzja o jej budowie!

14.09.1968r. nastąpiło uroczyste otwarcie pierwszej szkoły na osiedlu (wcześniej przez dwa tygodnie młodzież uczyła się w budynkach przy ul. Żabiej i al. Dygasińskiego – w obecnym LO nr XV). Wśród zaproszonych gości nie mogło zabraknąć miejscowych notabli: Zbigniewa Skolickiego – przewodniczącego Miejskiej Pady Narodowej w Krakowie, mgr Czesława Banacha – Kuratora Krakowskiego Okręgu Szkolnego, Tow. Stanisława Grzesiaka – I Sekretarza Komitetu Dzielnicowego PZPR oraz wielu, wielu innych. Pierwszym kierownikiem 8-klasowej, liczącej 14 oddziałów szkoły został mgr Władysław Bieniek.

 1.09.1969r. podczas uroczystej akademii rozpoczynającej drugi rok działalności szkoły kierownik Władysław Bieniek pożegnał się z gronem i młodzieżą – awans na zastępcę inspektora pozbawił szkołę dyrektora. 20 IX pojawił się jednak w murach naszej placówki nowy człowiek, mgr Tadeusz Dziób – szef, który (cytując kronikę szkolną) „[…] energicznie przystąpił do pracy(…) pełną parą ruszyły organizacje szkolne i kółka zainteresowań: Samorząd Szkolny, Polski Czerwony Krzyż, Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, Kółko Turystyczno-Krajoznawcze, Kółko Techniczne, Związek Harcerstwa Polskiego, SKS, Kółko Teatralne i Chór szkolny”.

Wysiłek Dyrektora i nauczycieli skupiał się w tym okresie głównie na uzupełnianiu brakującego sprzętu i pomocy naukowych oraz usuwaniu wszelakich usterek w budynku szkoły.

Ponieważ osiedle się powiększało, klasy były bardzo liczne, a nauka w szkole trwała nawet do godziny 19, jedna szkoła w okolicy stanowczo już nie wystarczała. Dlatego we wrześniu 1971r. otwarta została druga placówka, do której przeniesiono z alei Dygasińskiego Szkołę Podstawową nr 116. Przejęła ona uczniów mieszkających przy ulicach: Wolskiej, Nowosądeckiej, Na Kozłówce, Spółdzielców, Wlotowej oraz Wielickiej.

Lata siedemdziesiąte

Nie da się ukryć, że dyrektor Tadeusz Dziób zadbał o to, by nasza szkoła nadążała za nowinkami technicznymi i tak w maju 1972 roku nastąpiła radiofonizacja. W każdej klasie i na korytarzu umieszczono głośniki, a w gabinecie dyrektora radiolę, przez którą aż do dziś ogłaszane są ważne komunikaty.

W roku 1974 osiedle już tak się rozrosło, że „Echo Krakowa” nazwało go „małym miasteczkiem” z ośrodkiem zdrowia, pawilonem handlowym oraz restauracją „Kryształowa”. W tym też roku uchwałą Rady Narodowej w Krakowie powołanych zostało 10 szkół środowiskowych mających za zadanie zapewnić dzieciom i młodzieży z osiedla różnorakie zajęcia popołudniowe. Jedną z takich placówek została Szkoła Podstawowa nr 123. Poza istniejącymi już kołami zainteresowań zorganizowane jeszcze zostały: plastyczne, fotograficzne, gry na akordeonie i mandolinie czy też elektro-radio-techniczne – koordynowane przez specjalnie w tym celu powołanego dyrektora do spraw zajęć pozalekcyjnych – p. Elżbietę Barańską.

11.10.1975 roku nasza szkoła zyskała patrona – generała Józefa Bema. Podczas uroczystości obecni byli: Kurator Okręgu Krakowskiego Jacek Kmiecik, inspektorzy szkolni, dyrektorzy innych placówek, jak również nauczyciele, rodzice i uczniowie. Oczywiście nie obyło się bez „akademii ku czci” oraz oficjalnych przemów, a w kulminacyjnym momencie uroczystości odsłonięte zostało popiersie generała (przed którym honorowa wartę trzymała straż harcerska).

O doniosłości wydarzenia może świadczyć wpis do kroniki, iż po oficjalnych uroczystościach, gdy dyrektor zaprosił do zwiedzania szkoły, „na jego twarzy fotograf uchwycił wyraz ulgi i zadowolenia”.

Również rok 1976 okazał się ważny dla naszej szkolnej społeczności. Po wspólnym wysiłku dyrekcji, nauczycieli, rodziców i uczniów udało się dobudować szatnię i harcówkę. Z jakże prozaicznej przyczyny – przez „opieszałość głównego wykonawcy” – budowa ciągnęła się dwa lata. Częściowo finansował ją wydział oświaty, ale w większości budynki powstawały w czynie społecznym. Należy również podkreślić, że była to pierwsza społecznie wybudowana w województwie miejskim szatnia (typowe projekty szkół z tego okresu nie przewidywały takiego pomieszczenia). Harcówka natomiast mogła się poszczycić wspaniałym sztucznym kominkiem.

Początek roku szkolnego 1978/79 miał być przełomowy dla ówczesnych pierwszaków. W tym właśnie roku rozpoczęli naukę w zreformowanej 10-letniej szkole. Oczywiście nic z tego nie wyszło i jak wiele wcześniejszych roczników opuścili oni mury podstawówki po ukończeniu klasy VIII.

Kolejna znacząca data to 17.03.1979r. W tym dniu (w 185 rocznicę urodzin naszego patrona gen. Józefa Bema) szkoła otrzymała sztandar. Ta doniosła uroczystość miała miejsce w hali Korony. Kolejno przemawiali: dyrektor Tadeusz Dziób, przedstawiciel kuratorium – starszy wizytator mgr Góra, który odczytał akt nadania oraz fundatorzy, dyrektorzy Krakowskiego Przedsiębiorstwa Robót Instalacyjnych – towarzysz Boroń i towarzysz Dyduch. Po zaprezentowaniu sztandaru i przekazaniu go uczniom przedstawiciele poszczególnych klas złożyli na niego przysięgę. Doniosłą chwilą tej uroczystości było również wbijanie gwoździ do drzewca przez przedstawicieli siedmiu różnych organizacji.

Lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte

Chociaż życie szkolne płynęło własnym torem, to jednak również tu dało się odczuć niepokoje ogarniające kraj. Na początku roku szkolnego 1980/1981 w kronice szkolnej pojawił się pełen nadziei, emocjonujący wpis dotyczący sierpniowych wydarzeń w Stoczni Gdańskiej i powstania „Solidarności”. Jednakże już 13 XII „z powodu rozluźnienia dyscypliny społecznej i pogłębienia się kryzysu gospodarczego w Polsce” wprowadzony zostaje stan wojenny, a w szkole rozpoczynają się przyspieszone ferie świąteczne.

Rok szkolny 1982/1983 przyniósł zmianę na stanowisku dyrektora. Pan Tadeusz Dziób został oddelegowany do tworzenia nowej szkoły na osiedlu Piaski Nowe, a rządy w naszej szkole przejęła pani mgr Halina Ślusarczyk (Idzik).

O nadchodzących zmianach w kraju może świadczyć fakt, że w tym też roku po raz pierwszy obchodzona była rocznica uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Rok później w szkole nie świętowano już rocznicy Rewolucji Październikowej. A w 1990r. zaczął się całkiem nowy rozdział – Polska Rzeczpospolita Ludowa stała się na powrót Rzeczpospolitą Polską z „orłem w koronie”.

Historia naszej placówki nierozerwalnie związana jest z tym, co przez te minione lata działo się w naszym kraju. Lata 70 i 80 to uroczyste obchody dni: Ludowego Wojska Polskiego, Milicjanta, Górnika, 1 Maja – Święta Pracy, czy też 9 maja – Dnia Zwycięstwa. To apele z okazji kolejnych rocznic „Wielkiej Rewolucji Październikowej” (zwłaszcza w 1972r., który ogłoszono rokiem leninowskim w związku z 50-leciem ZSRR). W 1974r. obchodzono XXX-lecie PRL, a szkoła włączyła się do ogólnopolskiej akcji czynów społecznych. Rok 1978 to z kolei 60 rocznica odzyskania niepodległości – świętowana jednak 7 listopada (data powstania Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej!).

Oczywiście szkolną tradycją były nie tylko uroczyste apele i praca społeczna, ale także szczególnie bliskie młodzieży: andrzejki, mikołajki, zabawa karnawałowa czy też Dzień Kobiet i Dzień Chłopaka oraz zawsze wzruszające: Dzień Matki i Dzień Nauczyciela (obecnie Święto Edukacji Narodowej).

Od lat 90 uroczyście obchodzimy 11 XI – Święto Niepodległości oraz 3 Maja (rocznica konstytucji). W tych też latach do kalendarza szkolnych imprez na stałe weszły: Dzień Sportu świętowany 1VI, klasowe wigilie, tradycyjne jasełka i święto wiosny połączone z Dniem Patrona.

Szkoła od samego początku istnienia mogła pochwalić się osiągnięciami sportowymi. Rozwój tej dziedziny nastąpił zwłaszcza w połowie lat 80 i trwa po dzień dzisiejszy. Jednak nie samym sportem szkoła stoi. Szczególnie dumni jesteśmy również z naszych olimpijczyków przedmiotowych, oraz laureatów licznych konkurów międzyszkolnych i szkolnych. Nie da się też ukryć, że osiągnięcia uczniów nie byłyby możliwe bez zaangażowania wielu nauczycieli pracujących w Szkole Podstawowej nr 123.

Nauczyciele, rodzice i uczniowie niejednokrotnie włączali się w ważne i pożyteczne akcje. Były to m.in.: zazielenianie osiedla, zorganizowanie przy szkole lodowiska, porządkowanie terenu wokół powstającej przystani „Bagry”. W szkole odbywały się zbiórki pieniędzy na odbudowę Zamku Królewskiego w Warszawie, budowę schroniska dla bezdomnych zwierząt, renowację zabytków Krakowa czy też budowę Pomnika – Mogiły Żołnierzy Września 1939. Nasza wrażliwość na nieszczęścia innych ludzi zaowocowała wpłatami pieniężnymi dla Armenii i Meksyku, a także na konto funduszu pomocy dzieciom niepełnosprawnym i domy dziecka.

XXI wiek

Nowe stulecie przyniosło naszej szkole zmiany. Za sprawą reformy szkolnej w 1999r. wprawdzie nadal zostaliśmy podstawówką, ale już 6-klasową. W roku 2002 na emeryturę odeszła pani mgr Halina Idzik, a nowym dyrektorem szkoły została pani mgr Marta Chrupczalska.

W 2003r. otrzymaliśmy zaszczytny tytuł „Szkoły z Klasą”, która ma za zadanie dobrze przygotować każdego ucznia do funkcjonowania w społeczeństwie, poprzez rozwijanie jego wrażliwości, umiejętności i uzdolnień.

Znaczącym faktem dla nas wszystkich było przystąpienie 1.05.2004r. do Unii Europejskiej. Dzięki funduszom unijnym w szkole zaistniała nowoczesna pracownia komputerowa, a w bibliotece szkolnej otwarta została pracownia multimedialna z zainstalowanymi programami edukacyjnymi i dostępem do Internetu.

Od 2005r. nasza placówka uczestniczy również w europejskich projektach międzyszkolnych.

W ramach programu Socrates – Comenius w latach 2005 – 2008 wraz ze szkołami z Finlandii, Francji, Hiszpanii, Polski, Rumunii, Włoch i Wielkiej Brytanii wzięliśmy udział w projekcie My, Dzieci Europy, Obywatele Europy. Projekt koordynowała szkoła francuska. Przez trzy lata wspólnych działań uczniowie omawiali problemy nurtujące kraje europejskie, a dotyczące poszanowania praw dzieci i obywateli.

W programie LLP – Comenius Młodzi Europejczycy, eko-obywatele braliśmy udział w latach 2012 – 2014. Wraz z nami w projekcie uczestniczyły szkoły: z Chorwacji, Włoch, Hiszpanii oraz dwie z Francji. Również wtedy koordynatorem była szkoła francuska. W ramach tego projektu podejmowaliśmy wiele działań ekologicznych. Nasza szkoła zajmowała się tematyką dotyczącą energii odnawialnej. Uczyliśmy oszczędzania energii w szkole oraz w domu. Uczniowie brali też udział w proekologicznych wycieczkach i warsztatach. A w ogłoszonym międzynarodowym konkursie Moja droga Ziemia uczeń naszej szkoły zajął pierwsze miejsce.

Od tego roku szkolnego w ramach programu Erasmus+ bierzemy udział w projekcie Szkoła europejska kształtująca nowego obywatela, który koordynują Włosi. Wraz z nami w projekcie biorą udział szkoły z Chorwacji, Hiszpanii oraz po dwie z Włoch i Francji. Głównym założeniem tego projektu jest kształtowanie postawy otwartej na współpracę przy równoczesnym poszanowaniu własnej odrębności kulturowej, obyczajowej i językowej. Uczniowie wraz z nauczycielami biorą udział w międzynarodowych spotkaniach, a wspólna zabawa i praca daje możliwość lepszego poznania się. Podczas spotkań roboczych odbywających się w różnych krajach dzieci przebywają w domach rówieśników. Owocuje to zawiązaniem się wielu przyjaźni oraz pozbyciem uprzedzeń oraz stereotypów.

W związku z tym, że patronem naszej szkoły jest generał Józef Bem – bohater narodowy Polski i Węgier, w 2010r. nawiązaliśmy współpracę ze szkołą z Budapesztu. Tak rozpoczął się projekt W rytmie czardasza i poloneza oraz wymiana międzynarodowa uczniów i nauczycieli. Jego priorytetem było prezentowanie kultury naszych krajów. Wspólnie zwiedzaliśmy Kraków i Budapeszt. Niektóre spotkania miały charakter tematyczny. Wspólnie wykonywaliśmy pamiątkowe przedmioty, uczyliśmy się polskich i węgierskich piosenek. Obowiązkowym elementem artystycznych prezentacji był czardasz i polonez, tańce wykonywane przez różne klasy i w różnych układach.

Aby doskonalić umiejętności językowe potrzebne podczas spotkań z rówieśnikami z innych krajów, nasi uczniowie uczą się języka angielskiego nie tylko podczas lekcji, ale również na dodatkowych zajęciach prowadzonych przez anglistów w ramach innowacji pedagogicznych. 

 W szkole od dwudziestu lat pod kierunkiem pani mgr Wioletty Antosiewicz działa Teatrzyk „Raz, Dwa, Trzy”, który odnosi wiele sukcesów podczas konkursów międzyszkolnych.

W tradycje naszej szkoły wpisały się również obchody Święta Ziemi i kiermasze ozdób świątecznych organizowane przez Samorząd Uczniowski. Przez dziesięć lat odbywał się Międzyszkolny Festiwal Piosenki Religijnej, a obecnie po raz czwarty organizujemy Międzyszkolny Konkurs Historyczny Z Krakowem przez wieki. Corocznie w szkole odbywają się także: etap wojewódzki Konkursu Matematycznego Krakowska Matematyka oraz Dzień Otwarty SzkołyPiknik Rodzinny, podczas którego we wspólnej zabawie uczestniczą uczniowie, nauczyciele i rodzice. Od lat bierzemy też udział w Tygodniu kodowania oraz organizujemy Dzień Bezpiecznego Internetu, a kontynuując działalność społeczną, uczestniczymy w akcjach: Góra grosza czy też Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy

Od kilku lat w szkole – w ramach innowacji i dzięki udziałowi w projekcie Edukacja przez szachy – w młodszych klasach kładziemy nacisk na naukę gry w szachy, mające pozytywny wpływ na rozwój intelektualny dzieci i młodzieży poprzez rozwijanie logicznego myślenia, orientacji przestrzennej i myślenia analitycznego. Możemy się pochwalić licznymi sukcesami odnoszonymi przez naszych uczniów podczas turniejów szachowych.

Nie da się ukryć, że czterdziestoletni budynek naszej szkoły dostarczał wielu problemów. Dzięki staraniom pani dyrektor, rodziców i nauczycieli udało się wymienić okna i zrobić termoizolację. Wyremontowana została większość sal lekcyjnych, kuchnia oraz dach budynku. Wymieniony został także parkiet na sali gimnastycznej i przebudowana skocznia do skoków w dal. Do wszystkich łazienek doprowadzono ciepłą wodę, zamontowano także nową bramę wejściową.

W ciągu kolejnych dziesięciu lat w szkole wymieniona została instalacja elektryczna, a do każdej sali doprowadzony został Internet. Wyremontowane zostały także wszystkie toalety i odnowiono szatnię szkolną. W związku z faktem, że naukę w pierwszej klasie miały rozpoczynać dzieci sześcioletnie, szkoła została przystosowana do przyjmowania młodszych uczniów. Dostosowane zostały sale lekcyjne i łazienki, a w ramach programu Radosna Szkoła wybudowano plac zabaw. Dwa lata temu budynek zyskał nową kolorową elewację i nowoczesne boiska szkolne. Obecnie prawie we wszystkich salach lekcyjnych uczniowie uczą się, korzystając z multimedialnych tablic lekcyjnych. Od 2017 roku w szkole wprowadzony został dziennik elektroniczny dający rodzicom wgląd w oceny dzieci i możliwość kontaktu z wychowawcą.

Nasz szkoła stale się zmienia i rozwija. Za sprawą obecnej reformy szkolnej, likwidującej gimnazja, znowu jesteśmy ośmioklasową szkołą podstawową.